Kamerkoor Vocoza brengt een programma waarin de relatie tussen Parijs en New York centraal staat. Twee steden die hun sporen in de klassieke en hedendaagse muziek hebben nagelaten. Waar Parijs de bakermat was van het muzikale impressionisme en modernisme, fungeerde New York als de smeltkroes waar deze Europese invloeden werden gecombineerd met jazz en stedelijke energie. Vocoza verkent de wereld tussen Parijs en New York. Een wereld van goddelijke adoratie, mystieke schoonheid en jazzy akkoorden.

Daarbij kiezen we vaak voor componisten die voor Kamerkoor Vocoza en haar publiek nieuw zijn: Philip Glass, Aaron Copland, Leonard Cohen, Pierre Vilette en Caroline Shaw, naast Stravinsky, Messiaen en Britten.

De Amerikaanse componisten Glass en Copland studeerden beiden bij Nadia Boulanger in Parijs en ontwikkelden daar hun eigen stijl en echt Amerikaans klassiek geluid. Van Glass zingt Vocoza de Three songs, waarvan er twee op Franse teksten, en de derde op tekst van Leonard Cohen. Twee motetten van Copland (Help Us, O Lord, en Have Mercy on Us, O my Lord) worden omgeven door werk van Benjamin Britten (Heaven Haven, Rosa Mystica, Prayer II), die bevriend raakte met Copland nadat hij uit het VK was gevlucht naar de VS.

Het Parijse deel van dit programma wordt gevormd door componisten die net als Boulanger gevormd zijn door de organisten Vierne en Widor. Het uitdagende O Sacrum Convivium van Messiaen is relatief bekend, maar de Trois Motets van Vilette zijn maar zelden te horen in Nederland. Onterecht, want het heeft een unieke stijl die devoot en mystiek is, maar met een onmiskenbare knipoog naar de jazz.

Het programma wordt gecompleteerd met het Pater Noster van Stravinsky en het zinsbegoochelende and the swallow (psalm 84) van Caroline Shaw.